Biblían er löng og fjölþætt bók. Eða öllu heldur eru Biblían safn 66 mismunandi bóka, rita og bréfa. Hvert rit á sinn tiltekna stað í Biblíunni, og byggir á ákveðnum forsendum. Efni þessara bóka tengist saman innbyrðis, og það er ýmislegt sem maður þarf að taka tillit til þegar maður les og íhugar hana.
Bókunum í Biblíunni er raðað saman eftir tegund þeirra, en ekki endilega í tímaröð eða í þeirri röð sem best er að lesa. Fyrst skiptist Biblían í tvo megin hluta, gamla testamentið, sem inniheldur þær bækur sem skrifaðar eru fyrir komu Krists, og því næst nýja testamentið sem hefur að geyma bækurnar sem segja frá Jesú Kristi og kirkju hans.
Meira en helmingur alls efnis í Biblíunni eru sögur og frásagnir, sem tengjast saman í megin söguþráð Biblíunnar. Hún hefst á sköpun heimsins, tilurð mannanna, uppreisn þeirra gegn Guði og fall sköpunarinnar allrar. Guð hefst þá handa við að endurreisa sköpunina. Það er stórt hlutverk, sem meðal annars felur í sér að hann elur upp heila þjóð—Ísraelsþjóð. Gegnum sögu hennar sýnir Guð hvernig mannlegt eðli raunverulega er, og hvað það þýðir að eiga samband við heilagan Guð. Gegnum sögu ísraelsþjóðar kynnir Guð þar að auki ákveðin „mynstur“, sem endurtaka sig aftur og aftur, og uppfyllast endanlega með Jesú Kristi. Þannig virka oft á tíðum spádómar Biblíunnar.
Megin hlutverk Ísraelsþjóðar er að frá henni kemur að lokum Jesús Kristur sjálfur. Það er að segja, þar kýs Guð að gerast maður, til að gera upp fyrir syndir mannanna og uppreisn þeirra. Hann fórnar sjálfum sér í dauða á krossi og rís að nýju á þriðja degi. Það er þessi boðskapur sem kirkjan síðan ber út um allan heim.
Þetta þýðir að saga Biblíunnar hefur sérstakan tilgang. Guð vissi alltaf hvað hann ætlaði að gera. Þess vegna er auðveldara að lesa Biblíuna í þannig röð að maður kynnist tilganginum sem fyrst, og les síðan Biblíuna í heild, í ljósi þessa.
Markúsarguðspjall er góður staður til að hefja lesturinn. Þetta guðspjall leggur áherslu á að setja sögu Jesú, án þess að segja frá aðstæðum í of miklum smáatriðum. Því næst mæli ég með að lesa fyrstu tvær bækur Biblíunnar, þ.e. fyrstu og aðra Mósebók (Genesis og Exodus). Þessir kaflar kynna margar af forsendunum sem nýja testamentið vísar til.
Að þessu loknu mæli ég með að fara aftur í nýja testamentið og lesa allt það sem eftir er, að undanskilinni Opinberunarbók Jóhannesar. Að skilja hana rétt krefst ítarlegs skilnings á gamla testamentinu. Því er betra að fara aftur í gamla testamentið og klára það fyrst. Síðan opinberunarbókin alveg í lokin.
- Markúsarguðspjall
- Fyrsta og Önnur Mósebók
- Guðspjöllin, Postulasagan og öll bréf nýja testamentisins, fram að Opinberunarbók Jóhannesar.
- Allt gamla testamentið frá og með Þriðju Mósebók.
- Opinberunarbók Jóhannesar
Við látum þetta nægja að sinni, en síðar mun ég segja stuttlega frá hestu tegundum rita Biblíunnar.